De ketting is gebroken
De kansen zijn verzopen
De liefde is verraden
Heeft het nooit geleerd.
Dan gaan de deuren open
Wordt de grond bekropen
Gaan de zwarte muren
Over op het wit.
Zijn de ramen beslagen
De lichten gedragen
Word ik opgejaagd
En alles raakt vervaagd.
Waar jij op de vloer zat
Bleef het even rood.
Totdat ik het bereikt had
Toen was alles dood.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
He, jij daar! Hou daar eens mee op! O_O
Je gedichten zijn echt HEILIG,, van sommigen krijg ik echt tranen in mijn ogen... Dat kan trouwens ook herkenning zijn (Bill!)
Maar goed,, ik vind ze echt heel mooi ^^
Ik mis mijn msn T_T en joe!
.xx.
Ps. er liggen 2 nieuwe hoofdstukken op je te wachten op mijn site ^^
Een reactie posten