Theater

Leegte streeft
Naar een donker gat
Naar een duister podium
Die ik nooit had.
Want met de maskers op
En de spotlight aan
Wijst de muur
Naar het open raam
Maar ik blijf staan.

Ogen kijken lijnen
Naar buiten.
Waardoor zij zich
Vervolgens weer sluiten.
Één verzetting
Is een verplettering.
Voor de mensen
Die wensen
Dat het nooit was gebeurt.

Nee, dit toneelstuk
Is zo goed als dood.

Angst overwinnen.

Vergeten
De stenen
Weg te leggen
Om de wegen
Te ontruimen
En de woorden
Te gaan zeggen
Maar die woorden
Waren bedolven
Achter een lach
Die alles zag.
Ik ben jou
Niet.

Een houvast
Dat ben jij
Handen
Volgen blindelings
Touwen
Zonder eind
Deze speling
Is niet iets
Dat zomaar
Verdwijnt
Blijf me vasthouden
Alsjeblieft.
Want jij bent mij
Niet.