vrijdag 27 juni 2008

Lost soul

I walk straight to the place.
With a locked heart
Where I saw your face
For the first time.

I open my mouth
I scream and shouth.
But you don’t seem
to hear.

I use my eyes
My thought already cries
Like always
I’m the fool.

I can make a crowd
On an empty street.
So you will never
See me bleed.

woensdag 25 juni 2008

I am outside

Let me confuse the things you said
When you were talking inside my head.
You can feel the wind blow
Only if you’d try.

Explain the crushing stones
Breaking down my bones
So that I finally fall down
On my knees, under trees.
And the leafes and rain
Feel the same
Carry blame
Untill they reach
the ground.

So please sing a different song
But don’t take too long
Because then you will find
An completely different sight.

Kantelen.

Ik kan het niet geloven
De woorden uit jou mond.
Hoorde ik niet
Wilde ik niet.
Je zou me beloven
dat ik moest geloven
Toen ik me in een andere
wereld bevond.
Leugens zijn hatelijk
Giftig en verraderlijk
Maar jij bent nog 10 keer
erger dan ik dacht.

Nu laat ik me kantelen
Op de rand.
Zonder dat ik
Beneden beland.

maandag 23 juni 2008

Houd de doorgang dicht

De ketting is gebroken
De kansen zijn verzopen
De liefde is verraden
Heeft het nooit geleerd.

Dan gaan de deuren open
Wordt de grond bekropen
Gaan de zwarte muren
Over op het wit.

Zijn de ramen beslagen
De lichten gedragen
Word ik opgejaagd
En alles raakt vervaagd.

Waar jij op de vloer zat
Bleef het even rood.
Totdat ik het bereikt had
Toen was alles dood.

zondag 22 juni 2008

Black place

I jumped out of tragedies
Before I drowned in pain.
But I passed out in black holes
Because I carried my own blame.

Crawling down
Falling down.
My eyes are spies
Tell beautiful lies
So that nobody would ever
Find out.

I spy
When I cry
Why it was you
That passed me by
That same moment
That I started to break.

And now I feel like dust.
And I hide because I must.
And when everything starts
All over again
It tries
But it dies.

Uitgeput

Gezwommen in oneindigheid
Gevochten in geluk
Gedanst op zwarte rozen
Vergeten bij het laatste stuk.

Zoveel handen gepakt
In zoveel ogen gekeken
Die bij elke knipoog
anders zijn gebleken.

Maar wanneer jij
Weer in mijn uitzicht staat
Is er altijd iets
dat niet verder gaat.

donderdag 19 juni 2008

I made a promise

I promised I'd succeed.
I promised not to bleed.
I promised my promise
That I would believe.
The weakness
is too strong.
You stayed here
Much too long.
And now I have to forget
Everything I said.

I want you here tonight.
Promise you will fight.
Show me, give me strength
And prove me I was right.

It left me here to cry.
Broke me a million times.
I could not
Keep my promise.

woensdag 18 juni 2008

Daar ging je weer

Je gezicht is om te onthouden.
Je handen om te vertrouwen.
Laat me, laat me.
Ik wil het niet weten.

Kan je mij zien staan
Want als ik verder wil gaan
Moet ik huilen, huilen
Tot ik zelf verdrink.

Deze kamer blijft leeg
Totdat ik overweeg
Om te kruipen, rennen
Totdat ik niet meer kan.

Want laten we zingen, springen
En elkaar verdringen
Zodat we alleen zelf
Het belangrijkste zijn.

En dan is daar het moment
Waarop jij daar bent
Wanneer ik wil krijsen, schreeuwen
Maar mijn stem eigenlijk al
dood is.

woensdag 11 juni 2008

De strijd.

Zonder geweld
Heb ik
Mijn hart verteld
Dat er strijden zijn
Om op te geven.
Want zonder leven
Komt de dood
Die bij elke nederlaag
Sneller vergroot.
En over vrede en liefde
Heb ik altijd geleerd.
Maar jij hebt zonder wapens
Mijn hart al bezeerd.

I will always pretend

I used
What you abused.
Because my things
Were left to die.
But I will try
Not to cry
When your things
Will pass my sight.
So let us run
To the end
Where I can fight,
And defend.
So I can pretend
That you were always
By my side.

maandag 9 juni 2008

Lief dagboek

Lief dagboek,
Vandaag was weer gewoon.
Gewoon zoals altijd.
De dagen die voorbij gaan,
Raak ik nooit meer kwijt.
En ik zag weer dat vlekje,
Op mijn goede humeur.
Waardoor de dammen braken,
Maar het water mij niet kon raken.
Want wat ik wilde weten,
En daarna wilde vergeten
Kwam vandaag terug.


Lief dagboek,
Gisteren was de mooiste dag
Van mijn hele leven.
Want vandaag heb ik mezelf,
Aan onbekend gegeven.

vrijdag 6 juni 2008

Aantrekkingskracht

Had je niet gewoon
Mij aan kunnen tasten
Zonder dat je
mijn hart zou belasten
Had ik maar
de andere kant op gekeken
Zodat mijn fantasie
anders was gebleken.

Je weet niet
wat ik achterliet
Om het haten
weg te laten
Want de woorden
die ik hoorde
Trekken jou nog meer aan.

dinsdag 3 juni 2008

Bevinding van verraad

Danspasjes oefenen
Op de boulevard.
Lieve lachjes
Naar elkaar.
Zonnestralen voelen
Blikken met doelen.
Want hij
Kijkt naar haar.

Liedjes meezingen
Op het strand.
Een hemel van geluk
Waarin zij beland.
Mooie momenten
Om op te hopen
Maar dan doet zij
Haar ogen open.

Houden van

Werkelijke woorden
Wil ik niet horen.
Wil ik vergeten
Wil ik niet zien.

Met mijn ogen
Die hebben gelogen.
Vergeet ik mijn hart.
En verloot ik mijn dood.

Bezweken handen,
Gaan naar jou toe.
Maar mijn benen,
Zijn te moe.

Moe door verlangen,
Moe door verraad.
Waardoor mijn houvast
Je eigenlijk haat.