Yes, I am the chosen one
Too bad, I am a lost one
Lost inside the maze
Searching for my face.
She whispers with lies around
Burries them in the air
So that she could still share
What she always feared.
And she takes a picture
With no structure
Burned to death
Goodbye for now.
But how?
Did she became
Somebody
full of shame
With no certainty inside
her stupid, wreckless mind.
Doesn’t she deserve
More than this curve?
Here overwhelmed breathing
Searches love inside a feeling.
She will show she is beautiful
On the inside of her mind.
But why is the outside
Still so hard to find..
dinsdag 18 november 2008
vrijdag 14 november 2008
Twee door de helft
Een spiegel
En een krukje
En een heel klein stukje
Zelfvertrouwen
Om in te kijken
Maar alleen als het wilt lijken
Op het beeld wat nodig is
Op het beeld dat vertrouwelijk is.
Een meisje
En een jongen
En hele grote sprongen
Tussen zinnen
En woorden
En stiltes
Die verstoorden.
Maar alleen de moed
Is wat iets met ons doet.
Hele lange uren
Waardoor ik heen wil turen
Om tot het punt te komen
Waar wij nog steeds op wachten.
En een krukje
En een heel klein stukje
Zelfvertrouwen
Om in te kijken
Maar alleen als het wilt lijken
Op het beeld wat nodig is
Op het beeld dat vertrouwelijk is.
Een meisje
En een jongen
En hele grote sprongen
Tussen zinnen
En woorden
En stiltes
Die verstoorden.
Maar alleen de moed
Is wat iets met ons doet.
Hele lange uren
Waardoor ik heen wil turen
Om tot het punt te komen
Waar wij nog steeds op wachten.
dinsdag 4 november 2008
Verkeerd beƫindigd
Het einde was in zicht
En bedolven onder weken
Die langer duurde dan jaren
Korter dan maanden
Maar beloftes die waren gemaakt
Hadden alweer gelogen
Want ik keek gebogen
Over de wereld heen.
En vandaag zal ik denken
Morgen zal ik staan
De dag daarna weer wachten
Omdat ik weg wil gaan
Naar de dag waarop jij zegt
Wat je open legt
En ik vertel dan wel
Waar het einde is.
Trek de moed naar boven
Druk staat op het dak
Die straks gaat bezwijken
Wanneer ik langzaam zak.
En bedolven onder weken
Die langer duurde dan jaren
Korter dan maanden
Maar beloftes die waren gemaakt
Hadden alweer gelogen
Want ik keek gebogen
Over de wereld heen.
En vandaag zal ik denken
Morgen zal ik staan
De dag daarna weer wachten
Omdat ik weg wil gaan
Naar de dag waarop jij zegt
Wat je open legt
En ik vertel dan wel
Waar het einde is.
Trek de moed naar boven
Druk staat op het dak
Die straks gaat bezwijken
Wanneer ik langzaam zak.
Abonneren op:
Posts (Atom)