Today I'll predict you weather.

The rain is falling,
On the shining sun.
Don’t let the snow catch me.
Let me cry and run.
And when I look into the mirror.
Let me break the ice.
Let me break my tears.
And don’t help me with advice.

The sun is shining
On the falling rain.
You passed my sight.
So you gave me pain.

Wis mijn naam maar uit

Wis mijn naam maar uit
Ga af op het geluid
Mijn naam brengt je alleen
Maar naar de stilte toe.
Potloden en pennen
Moeten even wennen
Hoeven niet te schrijven
Hoeven niets te doen.
Kasten, laden
bakken met bladen.
Geven leven
Geven inkt.
Het gehuil, het gemis
zonder betekenis
Willen verspillen
Moeten gummen.
Wis mijn naam maar uit
De wilskracht die wint
Geef me leven
Verwijder inkt.

Regen.

Laat de druppels langzaam vallen,
Laat de druppels nu maar gaan.
Ze spoelen langs het leven,
Spoelen langs mijn baan.

Zachtjes komt de regen,
Stromend naar zijn doel.
Komt maar heel even,
Veranderd het gevoel.

Laat de regen stromen.
Laat het naar mij komen.
En laat het even weten,
Als de regen is gestopt

Cry out loud

She’s left aside.
And forgetting her pride.
Jumping up,
While sinking down.

You are not there,
When I am sad.
You just walk circles
Around in my head.

The smile on her face,
Are tears coming up.
She will let them go,
Untill you say “stop”

And you're like always still not here,
Letting me feel hopeless and giving me fear.
Do I have to forget it .. and be proud.
Or should I just cry out loud

Negatief samen

Het is net alsof jij,
Nee ik,
Het me even verbeeld.
Het is net alsof ik,
Nee jij,
Het zo wilt.

Vragen, vragen antwoorden.
Maar antwoorden willen niet vragen.
Waarom mijn lichaam,
De pijn moet verdragen.

Het is net alsof jij,
Nee ik,
Me vergis.
Want het lijkt erop dat jij en ik.
Geen “wij” betekenis is.

Don't. Stop

Screaming and whispering.
Talking and listening.
One step to the left.
Made me go right.

Breathing your body heat.
Sliding to your feet.
Back to your lips.
And dark brown eyes.

Wir sehen uns wieder.
I can still hear you say.
But once again,
you vanished away.

Too late.

Walking in the morning
like every day.
Smiling kids
pass on her way.

Back to the place
That they call school.
Smartest girl ever,
but she feels like a fool.

Always the same story
when she goes back home.
Catching bruises,
and feeling alone.

She pretends that she’s alright.
But they're nothing but lies.
You can’t see her emotion.
That’s hidden behind her eyes.

They never reached her a hand,
Causing damage and hate.
And the last words she said were;
“Because now you are too late”

Schijn bedriegt.

Verplaats mezelf,
Zoek op de tast.
Houd me aan mijn
Lichaam vast.

Bind mijn handen
Aan elkaar.
Verloren wedstrijd..
Vergeet het maar.

Ik leg mijn hoofd
Lief op je schoot.
Maar leugens leiden
naar de dood.

Stop illusies
Vergeet je dromen.
Hij zal nooit,
Naar je komen.

Stop or move.

Break the fear.
Stop the line.
I gave love,
So give me mine.

Scream to silence.
Stop the sound.
Let me climb,
To the ground.

The beauty of longing.
Expresses itself.
She’s alive.
She’s dead.
She’s gone.

Alleen

Laat me zitten in het donker,
Laat me huilen in de nacht.
Ik heb me overgegeven,
aan duisternis die altijd op me wacht

Deze liefde is een kaartenhuis,
Die op instorten staat.
Want ik weet,
wat jij je niet bedenkt..
dat het zo niet langer gaat.

Je kwam te vaak in geluid,
en beelden op t.v.
En alle harten inclusief die van mij,
nam je met je mee.

Die glimlach,
de zonnestraal.
Dat voor altijd verdween.
Laten mij in deze nep verlichte wereld,
alleen.

Jij bent het, niet.

Als ik in je ogen kijk,
Ook al zijn ze niet echt.
Denk ik aan gesloten wanhoop,
Die toch voor jou vecht.

De grootste illusie
Heeft mijn liefde aangeraakt.
Heeft mijn realiteit vervormd.
En mijn verlangen gemaakt.

Het ergste wat je niet ziet.
Is het aangeslagen verdriet.

Ik heb een signaal gekregen,
Dat bij me is gebleven.
Die blik in mijn kamer,
Waar geen leven in zat.

Verlaten waarde.

De moed zakt me in de schoenen.
Het dwaalt om me heen.
De woede zit in mijn nagels.
Ik kan het niet alleen.

Hou je mond
Maar kom naar me toe
Blijf het proberen
Zoals ik nooit doe.

Het ijs staat in mijn ogen
op mijn grijze humeur.
Het is niet te doorbreken
heeft verder geen kleur.

Open mij de ogen.
Ik ken mezelf niet.
De slag heb ik verloren
toen alles mij verliet.

Moeilijk maar duidelijk.

Onverslagen maar gebroken
loop ik ergens heen.
Hij is alles wat ik me kon voorstellen
maar wat toch afentoe verdween.

De grond kust zacht je voeten
De bui hangt in de lucht.
Mijn dromen willen iets anders
ik slaak een diepe zucht.

Verlegen,
Verzwegen,
Moeilijk,
En gedreven.
De emoties gaan aan mij voorbij.
Ik denk te weten wat we willen
maar toch twijfel je aan mij.

Het is te lezen in mijn ogen
dat wat wij mogen..
toch niet gebeurd.