Gezwommen in oneindigheid
Gevochten in geluk
Gedanst op zwarte rozen
Vergeten bij het laatste stuk.
Zoveel handen gepakt
In zoveel ogen gekeken
Die bij elke knipoog
anders zijn gebleken.
Maar wanneer jij
Weer in mijn uitzicht staat
Is er altijd iets
dat niet verder gaat.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten