De moed zakt me in de schoenen.
Het dwaalt om me heen.
De woede zit in mijn nagels.
Ik kan het niet alleen.
Hou je mond
Maar kom naar me toe
Blijf het proberen
Zoals ik nooit doe.
Het ijs staat in mijn ogen
op mijn grijze humeur.
Het is niet te doorbreken
heeft verder geen kleur.
Open mij de ogen.
Ik ken mezelf niet.
De slag heb ik verloren
toen alles mij verliet.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten