Laat me zitten in het donker,
Laat me huilen in de nacht.
Ik heb me overgegeven,
aan duisternis die altijd op me wacht
Deze liefde is een kaartenhuis,
Die op instorten staat.
Want ik weet,
wat jij je niet bedenkt..
dat het zo niet langer gaat.
Je kwam te vaak in geluid,
en beelden op t.v.
En alle harten inclusief die van mij,
nam je met je mee.
Die glimlach,
de zonnestraal.
Dat voor altijd verdween.
Laten mij in deze nep verlichte wereld,
alleen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten