De zwarte dagen
Verdragen de leegte
Op weg naar waar
Ik mijn zorgen open leg.
Want wat ik zeg
En wat ik doe
Ik sterf niet wetende
Waarnaar toe.
Leven zal geschreven
Woorden uit mij trekken
Zonder de hekken
Dicht te doen,
En te sluiten
Wat gesloten
had moeten zijn.
Fijn,
Om weg te lopen
Van een ongeschreven boek.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Erg mooi gedicht, het heeft iets mysterieus en een soort 'schoonheid' over zich^^
I like it a lot...
Though, it's been a while ;)
Een reactie posten